De molen In 1807 kocht Mhr. Green, een rijke bakker uit Nottingham, een stuk land in het nabij gelegen Sneinton. Hij bouwde hierop een grote molen. Deze was de modernste en krachtigste van de twintig molens die Nottingham rijk was in die tijd.
In het begin van de negentiende eeuw groeide de bevolking van Nottingham erg snel. Er was een toenemende vraag voor meel voor de bakkers en voor eten voor de vele paarden in de stad. Mhr. Green verdiende veel. Hierdoor was hij in staat om de bakerij te verkopen en zich te concentreren op het "molenbedrijf". In 1807 bouwde hij een prachtig huis naast de molen en ging daar met zijn familie wonen, ver weg van het steeds voller wordende en de slechte leefomstandigheden in de stad.
De molen was in werking tot 1860, maar kon toen niet meer op tegen de nieuwe grote stoomaangedreven molens. De molen werk daarna niet meer gebruikt. De spanten werden verwijderd en de molen werd verlaten. Na iets langer dan een eeuw toebehoord te hebben aan de familie Green, werd de molen begin 1920 verkocht aan Oliver Hind, een plaatselijke zakenman. Hij liet de kap van de molen met koper bedekken zodat deze tegen de regen beschermd was. De molentoren werd toen gebruikt als kleine fabriek waar meubelwas en schoenpoets werd gemaakt. Jammergenoeg brak er in juli 1947 brand uit op de molen en alles wat overbleef was de stenen toren. Weer werd de molen verlaten.
George Green
George Green was veertien jaar oud toen
zijn vader de molen bouwde. Hij werd één van de belangrijkste
wetenschappers van zijn tijd. Als wiskundige en natuurkundige ontdekte hij veel
dingen over electriciteit, magnetisme, licht en geluid. De wiskundige technieken
die hij ontwierp worden nu gebruikt door wetenschappers en ingenieurs over de
hele wereld. Zijn wiskunde wordt gebruikt door mensen die werken met
bijvoorbeeld lasers, computers, sateliet communicatie en electronica. Toch ging
George Green maar 14 maanden naar school. Hij ging van school toen hij 10 was om
zijn vader te helpen in de bakkerij en later in de molen.
George Green publiceerde zijn eerste wetenschappelijke stuk in 1828. Vijf jaar later, hij was toen veertig, werd hij student aan het Caius College in Cambridge. Hij behaalde een graad in wiskunde en werd lid van het college. Hij ging verder met zijn onderzoek en publiceerde in totaal negen wetenschappelijke stukken. Toen zijn gezondheid echter slechter werd, ging hij terug naar Nottingham. Daar stierf hij in 1841. Hij was toen slechts zeven en veertig jaar oud. George ligt begraven bij st. Stephen's Church, dicht bij zijn molen. Zijn bijdrage aan de wetenschap werd nauwelijks erkend in zijn tijd.
De redding van Green's Mill
Door de twintigste eeuw werd Greens wiskunde steeds belangrijker. In 1930
was Albert Einstein in Nottingham om een lezing te geven aan de Universiteit.
Hij zei dat Green twintig jaar voor lang op zijn tijd. Ondanks de steeds
groeiende waardering voor wat Green bereikt had, was er in 1972 een mogelijkheid
dat de molen afgebroken zou gaan worden. Enkele wetenschappers van de
universiteit gingen van start met de inzameling van geld om te molen te
behouden. In 1979 kochten zij de molen en gaven hem aan de stad Nottingham. Het
werk was voltooid in 1986 toen voor het eerst in meer dan 125 jaar, de molen
weer meel produceerde.
Tijdens de restauratie van de molen, werd het science centre gebouwd naast de molen. Hier kunnen bezoekers het verhaal van de molen en zijn opmerkelijke molenaar ontdekken. Men kan het graan proberen te malen zoals het duizenden jaren geleden werd gedaan voordat er molens werden uitgevonden die door water of wind aangedreven werden. Er zijn ook allerlei dingen te ontdekken die George Green interesseerden met onze "hands-on" opstellingen: licht, magnetisme en electriciteit bijvoorbeeld. Elk jaar bezoeken ongeveer 50.000 bezoekers de unieke atmosfeer van Green's Mill. Veel van deze bezoekers zijn kinderen van scholen uit de regio.
In 1993, 200 jaar na de geboorte van George Green, werd hij geëerd door een gedenksteen in Westminster Abbey in Londen.
| Top of page | Green's Mill home page |